Achterinkom/uitgang van Ramatuelle

Vandaag gingen we naar Ramatuelle.  We hadden de naam van het stadje al vaak gezien op een paar wijnflessen.  Wat we niet wisten was dat het een piepklein middeleeuws stadje was.

Een straatje in Ramatuelle

De "modernere" kant van Ramatuelle

Een prachtig mooi stadje, waar je vanuit Le Lavandou 50 minuten naar toe rijdt, over kronkelende weggetjes op heuvels en dalen.
Gelukkig was de weg terug rechter.

Langs de "buitenkant" van het dorpje zijn er verschillende restaurantjes, let op de dreigende regenwolken...

De achterkant van het de oude binnenstad

Een beetje verder aan de buiten van de oude binnenstad zagen we een soort van hagedis zonder staart die over de muren liep… zeer vreemd beest, het had meer van een kikker weg… van ver althans.

Maman, Lily en Dolly in Ramatuelle

Uitzicht over het heuvellandschap aan de buitenkant van Ramatuelle

Het uitzicht aan de buitenkant van het stadje is gewoon prachtig.  Het was de lange rit meer dan waard !

Ander uitzicht over het heuvellandschap aan de buitenkant van Ramatuelle

Maman, Lily en Dolly op een bankje, aan de buitenkant van Ramatuelle - Lily wilde weer eens niet poseren voor de foto

Na Ramatuelle ging het richting Gassin, maar jammer genoeg kwam er uit die dreigende wolken ook redelijk wat regen, dus waren we een beetje genoodzaakt om terug naar huis te rijden… waar overigens het zonnetje scheen.

Dus gingen we na de middag nog eens naar het zwembad, Lily vond dat een geweldig idee… intussen speelt ze met de Engelse jongetjes, vandaag liet ze Eliot een beetje met rust… wat hij niet zo leuk vond, want hij kwam toch vaak eens kijken naar Lily… Lily was meer in de weer met een 4 jarige Engelsman die Diego heet.  Hij is echter vrij brut,… eigenlijk zijn het beide (Lily en Diego) eigenzinnige karakters die beide zowel met het gietertje alsook met het emmertje willen spelen, en liefst tegelijk met beide, zodat de andere niet kan meespelen.  Ach ja, Lily heeft een lesje geleerd denk ik : “ik moet mijn speelgoed ook met andere kindjes delen”.

In retour mocht Lily wel eens met de Winnie De Poe spelen – een zwembad met een Winnie De Poe kop op.  Daar houd ze wel van, want ze kan zich er goed aan vast houden… met haar 2 vlinderzwembandjes kan ze dus nu goed blijven drijven… en ze heeft geen schrik.  Vreemd dat ze haar geel Baby zwembandje niet leuk vind… grappig is wel dat ze dat ook zegt : “niet leuk, niet leuk”.

3 jaar geleden stapten we in het huwelijksboodje… nog niets vermoedend dat Sandrine zwanger was.
Om dit te vieren gingen we naar “Le Relais Du Vieux Sauvaire” dat boven op een berg hier in Le Lavandou ligt.
Iemand – die al bijna 40 jaar naar Le Lavandou en omstreken komt en dus hier vorig jaar ook was – had ons gisteren vertelt over dit restaurant.

Maman en Lily in Le Relais du Vieux Sauvaire

Ze hadden ons gewaarschuwd dat we niet zo erg veel ervan moesten voorstellen, maar het eten was wel zeer goed… jammer genoeg ook zeer duur – tenminste de “loup au croute de sel” (zeebaars in zoutkorst) was niet goedkoop aan 8 euro per 100 gram (en onze vis – een in de zee gevangene – woog 1300 gram), maar goed, je hebt ook maar 1 keen me r per jaar je huwelijksverjaardag.

Maman en Lily in Le Relais du Vieux Sauvaire - Lily heeft toch zo'n mooi jurkje hé ?

‘s morgens ging iedereen in de douche, ook Lily… en tegen de late voormiddag reden we de berg naar boven… de weg die naar boven leidt heet : “Route des Forestier de Crêtes” (ook wel “Route des Crêtes” in de volksmond blijkbaar… een prachtige weg die naar boven kronkelt, en die een goed zicht geeft van de beide kanten van de berg.  Wij wisten beide niet, dat aan de andere kant van de berg een prachtig landschap ligt.

Dolly had het wel warm zo in het zonnetje

Nadat de “moules farcies” (open mosseltjes met lookboter bebakken op een houtvuur) en de enorme “loup de mer” (zeebaars) op was reden we terug naar huis om nog wat in het water te spelen met Lily.

Als je de stoelen goed kiest heb je wel een schitterend zicht

Papa en Lily aan het zwembad (goed ingezoemd)

Vanmorgend scheen het zonnetje al flink, dus zijn we rond 10u30 eens naar het zwembad.
Zoals gewoonlijk had Lily het flink naar haar zin… we waren nog geen 5 minuten daar of ze zat al tot aan haar middel in het water… op mijn vraag of het water niet te koud was, antwoordde ze “nee”.  Ach ja, blijkbaar als je klein bent ben je minder gevoelig voor zo’n dingen.

Papa en Lily lopen baantjes 's morgenvroeg om 10u30

Vanaf vandaag is ook Lily haar zomerliefje van vorig jaar terug, een Engels jongetje van een jaar of 12, die Eliot heet.

‘s middags gingen we eten in een strandrestaurantje op het mooiste strand van de Var (ons strand – ie. het strand van Saint Clair).

Maman en Lily in het strandrestaurant Canaris

Omdat we niet al te ver weg waren van de Carrefour, en we nog witte wijn nodig hadden voor onze Spaghetti alla Vongole voor vanavond gingen we nog eens naar de Carrefour…

In de hoop dat “Fifi” aan de receptie zou liggen, gingen we met een intussen slapende Lily op de arm, eens vragen of ze nu al “Fifi” gevonden hadden of of iemand “Fifi” aan de receptie had afgegeven.
Niet te geloven, maar hij lag aan de receptie… Papa is enorm opgelucht… hij kon wel een gat in de lucht springen !  Maar dat ging natuurlijk moeilijk met een slapende Lily op z’n schouder.

Toen we terug aankwamen gingen we terug naar zwembad, want tijdens het in bed leggen was Lily terug wakker geworden.

Na de middag speelde Lily wat met Eliot, Lily gooide ringen in het water, die Eliot dan moest opduiken.  Eliot is zo’n vriendelijke jongen dat hij het spelletje niet bleek moe te worden.
Als Eliot eindelijk gestopt was met Lily te spelen, ging zij hem al terug opnieuw lastig vallen… ze toonde telkens zijn duikbrilletje aan hem, om hem te zeggen dat hij terug in het water moest springen… jawel, de chef was alweer aan het dirigeren.

Anyway, van al dat spelen werd ze wel moe, en konden we haar wat rustig houden op de ligstoel met een zakje koekjes (Leibniz Minis).

Lily aan het zwembad terwijl ze koekjes eet

3 uur later gingen we met het nodige protest weer naar huis.  Gelukkig was het niet zo’n scene zoals gisteren toen ze dood moe was… al bij al viel het nog mee.

Lily at een flink bordje spaghetti (zonder vongole of saus)… terwijl Papa en Mama de Spaghetti alla Vongole maakten… die smaakte overigens zeer goed, net als in het restaurant.  Alleen moeten de schelpjes nog meer gekuist worden volgende keer.

Vanmorgend gingen we weer eens naar de Carrefour… we moesten nog altijd (levende) schelpjes kopen om Spaghetti Vongole te maken.
Eindelijk hadden ze er terug.  Na enkele andere boodschappen nog te kopen gingen we terug naar buiten… het was zeer licht aan het regenen, bij ons zou dit bijna niet opvallen – misschien nu meer dan “normaal” – dus een paar druppels.
Terwijl  Papa de wagen inlaadde, en Lily snel in de wagen stak, had hij niet door dat “Fifi” (haar knuffeltje dat ze al van in de couveuze heeft – maar wel al eens vervangen is geweest omdat ze het al eens ergens in een winkel heeft achtergelaten) nog steeds in het winkelwagentje lag.  Omdat het steeds harder begon te regenen – te vergelijken met regen van bij ons – keek Papa ook niet verder.
Hij had de “Fifi” nog zien liggen, maar dacht dat Maman of Lily die ondertussen wel had genomen.

Anyway, long story short… de Fifi is nu kwijt… wat een drama… Papa is er niet goed van.
Hij hoopt dat er morgen iemand zo vriendelijk was om de Fifi – die nota bene is gemarkeerd met haar naam erop – af te geven aan de receptie.  Wordt vervolgt dus.

Na de middag trokken we zoals altijd eens naar het zwembad… deze keer scheen het zonnetje wel hard – het was ook 26°C… Lily had veel plezier, ze wilde bijna direct terug op het 2e trapje lopen (zodat ze tot haar middel in het water stak)… op het einde wilde ze zelfs van de rand springen, in papa’s armen… maar papa moest wel z’n handen ter hoogte van haar middel houden of ze wilde niet “springen/vallen” in papa’s armen.

Ze had het enorm haar zin, zo erg dat ze zeer moe werd, en begon te huilen voor het minste… teken dat we eerst een dutje moesten gaan doen… Papa klede Lily om en hield ze welgetelt 3 seconden vast, en Lily was vertrokken naar dromeland… kapot zeg maar… het was toen 16u30.

Rond 19u werd ze terug wakker…

Vanmorgend  trokken we naar Bormes Les Mimosas, een prachtig klein dorpje op een berg vlak naast Le Lavandou… we lazen op internet dat er vandaag markt was… aangezien het weerbericht zei dat het ging regenen, gingen we er naar toe, een beetje bij gebrek aan inspiratie zeg maar.

mooiste marktkraam in Bormes Les Mimosas

Het was een heel klein marktje, maar goed, dat is ook wel eens leuk om te zien… met al die trappen en de smalle weggetjes was het niet zo eenvoudig om met Lily haar buggy rond te tschjokken… maar goed, dat heeft ook zo zijn charmes.

Lily op het bankje met Maman